خبرگزاری مهر، گروه استانها- زینب رنجکش: با شنیدن خبر شهادت رهبر معظم انقلاب اسلام، حضرت آیتالله سید علی خامنهای، مردم شهر دلوار همچون دیگر مسلمانان جهان اسلام، برای سوگواری سیاه برتن کردند و مشتهایشان برای انتقام سخت از رژیم غاصب صهیونیست و سفاک آمریکا گره خورد و به آسمان رفت.
دلوار، آن شهر ساحلی که همواره در دل امواج خلیج فارس، افسانه دلاوریها را با خود زمزمه میکرد، امروز نه به رقص موجها، که به نوای غم و عزا گوش سپرد. آسمان این دیار، که گویی بار دیگر رنگ و بویِ روزهای دفاع مقدس را به خود گرفته بود، بر فراز قبور دو شهید گمنام شهر، سنگین و افسرده سایه افکنده بود.
خبر، مانند صاعقهای بیصدا اما سوزان، در کوچهپسکوچههای دلوار پیچید و چهره مردمانی را که سالهاست با شن و نمک و آفتاب آشنایی دارند، در هم کوبید. تجمعی خودجوش، اما با شکوه؛ زنان و مردانی که با چهرههایی عصیان کرده و اشکبار، به سمت مزار دو شهید گمنام شتافتند. آن دو نفر که سالهاست در خاک این مرز و بوم خفتهاند و گویی امروز، تنها یاران سوزناک این مردم در غم ویرانگر شده بودند.
فضا، عجیب مشابه روزهای جنگ هشت ساله بود. انگار که بوی باروت و دود آتش جنگ، دوباره در مشام میپیچید، اما این بار دشمن آمریکای سفاک و رژیم کودک کش صهیونسیت بود، صدای گریههای کودکانی که شاید درک درستی از عمق فاجعه نداشتند، با نالههای زنان سیاهپوش با نوای مویههای محلی و «ووی ووی کنان» و سینهزنیهای مردانی که بر سینههایشان میکوبیدند، در هم آمیخته بود. پیرمردهایی که به تکیهگاه دیوار آرامگاه تکیه زده و با اشکی که ریشه ریش سفیدشان را خیس کرده، به آسمان خیره شده بودند؛ و جوانانی که با چشمانی سرخ و گریان، به زمین مینگریستند، گویی که زیر بار سنگین این خبر، کمرشان خم شده است.
در این میان، حضور مردم در پای قبور شهیدان گمنام، نمادی از پناه بردن به اهلبیت (ع) و یاران خدا در سختترین لحظات تاریخ بود. مردم دلوار با حضور در این مکان مقدس، ثابت کردند که همچون دوران دفاع مقدس، در صحنهاند و غم این مصیبت، آنها را فراتر از هر تفاوتی به هم پیوند زده است.
از طرفی صدای کوبش و تصویر آتش و دود فضا را پر کرده بود اما مردم ذرهای تردید در حضورشان نداشتند بلکه محکمتر مشتشان را در هوا میکوبیدند و شعار مرگ بر آمریکا و اسراییل سر میدادند.
شعارهای حماسی با سوز اشکها و نالههای عزاداران در هم تنیده شده و حال و هوایی به وجود آورده بود که هر بینندهای را به یاد خیمهگاههای کربلا و روزهای سخت جنگ تحمیلی میانداخت.
دلوار امروز، همچون دیگر مردم جهان اسلام غم بزرگی را در سینه دارد؛ غمی که شاید واژهها نتوانند وصفش کنند و تنها صدای سینهزنیها و اشکهای روان بر گونههای مردم، گویای عمق این سوگ عظیم است.
امروز وقت انتقام است
در این بین زنی قاب محصور به حضرت آیتاله خامنه ای را در دست داشت و فریاد میزد: هرگز جهان چون تویی را نخواهد دید، تو همیشه در دل ما زندهای.
یکی از جوانان با فریادی بلند و چشمانی اشکبار فریاد میزد: ایران پدرش را از دست داد.
در جایی دیگر زنی سالخورده با قامتی خمیده آرام و شمرده میگوید: آقاجانم، آخر به آرزوی دیرینهاتان رسیدید.
مردی اما وسط جمعیت فریاد میزد: امروز وقت ناله و مویه نیست؛ امروز وقت انتقام است باید چنان انتقامی بگیریم که به خاک سیاه بنشینند.
کودکانی که قدم زنان بین جمعیت موشکاوانه چهره گریان جمعیت را میدیدند و خود را مچاله میکردند و اشک مادرانشان را پاک میکردند.
همه این صحنهها با مداحی حاجعلی احمدنیا شور بیشتری گرفته بود و جمعیت تاب خود را از دست داده بود.
چشمهایمان اشکبار اما دستهایمان مشت شده برای انتقام است
امام جمعه شهر دلوار در گفتگو با خبرنگار مهر، این حرکت ددمنشانه را محکوم کرد و بیان داشت: همه ما اشکبار و سوگواریم اما این اشکها از جنس سید الشهدا و شهدای کربلاست.
حجت الاسلام عباس فریدونی گفت: چشمهایمان اشکبار اما دستهایمان مشت شده برای انتقام است و در این مسیر میمانیم.
وی افزود: این جمعیت، تجمع و وفاداری شما به اسلام و امام چهار ستون اندام دشمن را میلرزاند.
امام جمعه شهر دلوار تاکید کرد: رهبر معظم انقلاب به انسجام، همدلی و با هم بودن تاکید داشتند، ما باید با همدلی و انسجام وحدت خودمان در میادین حضور داشته باشیم و باید به استکبار جهانی ثابت کنیم که از این به بعد نمیگذاریم آب خوشی به گلویتان وارد شود.
نظر شما